|
Kerkwijzer nummer 4
Kerkwijzer nummer 4
Kerkdiensten Oudelande
Zondag 5 april Pasen Aanvang 10.00 uur
De Paasdienst wordt verzorgd door leden van de kerkenraad.
Met medewerking van het muzikale duo Da Capo.
Zondag12 april Federatiedienst, geen kerk in Oudelande.
Zondag19 april Aanvang 10.00 uur
Mathilde Meulensteen
Zondag 26 april Federatiedienst, geen kerk in Oudelande.
Alle jarigen in de maand april van harte gefeliciteerd
Collectes in de maand maart
Kerkrentmeesters € 60
Diaconie € 37,60
VAN DE KERKELIJK WERKER
Als u deze Kerkwijzer ontvangt, leven we in de Stille week voorafgaand aan de Paasmorgen. We gedenken het lijden en sterven van Jezus, en staan ook stil bij al het leed van deze wereld dat zich samenbalt in het kruis.
In de dienst van 15 maart ging het over ‘kruisdragen’. Betrokken zijn op Jezus kan je veel kosten. Als je Jezus volgt, draait het in je leven niet om jezelf. Je moet je eigen ik, je eigen belangen en verlangens en je eigen gelijk op het spel durven zetten. Dat willen we niet zomaar, maar soms komen we Christus tegen met zijn kruis, misschien wel in een ander mens die lijdt, en kunnen we niet anders meer dan het kruis helpen dragen. Het overkomt Simon van Cyrene in Marcus 15:21. In de dienst las ik een gedicht daarbij van Hans Bouma. Volgens dit gedicht ontdekt Simon in het kruisdragen wat écht leven is. Kruisdragen in navolging van Christus kan zwaar zijn, maar het geeft ook diepe vreugde. Ik geef het gedicht hier nogmaals door:
BLIK
Het moment
dat ik van voorbijganger
betrokkene werd –
je bent onderweg en ineens,
zijn gang ga je,
zijn leven leef je.
Die blik van hem.
Eeuwig blijft hij mij bij.
Ogen die mij verhelderden,
aanzienlijk maakten.
Alsof ik opnieuw geboren werd.
Alsof leven
nu pas echt leven werd.
Op Eerste Paasdag wordt de dienst verzorgd door de kerkenraad / gemeenteleden. Er is muziek van het Zeeuwse duo "Da Capo", namelijk Renske Breeman op de harp en fluitiste Cisca Zuurveld. Van harte een vreugdevol Paasfeest gewenst!
Hartelijke groeten,
Joëlle Kooman
Wij gedenken Machalina Maria Maatje ~ Lina ~ van ’t Veer-Koeman
In de vorige Kerkwijzer schreven we al over het overlijden op 12 februari van Lina van ’t Veer-Koeman, weduwe van Maarten van ’t Veer. Op 1 maart jl. zou ze 92 jaar geworden zijn.
In de afscheidsdienst kwam naar voren dat Lina een lieve en sterke vrouw was. Geboren in Driewegen, is ze na haar huwelijk met Maarten op Oudelande komen wonen, waar ze in hun transportbedrijf Traveo van alles deed: planning, administratie, vergunningen behalen, noem maar op. Haar inzet heeft voor een heel goede basis gezorgd waarmee haar zoons het bedrijf verder konden uitbouwen tot wat het nu is. Tot ze op hoge leeftijd samen met Maarten naar het Gasthuis in Goes verhuisde, heeft ze koffiegezet op het bedrijf. Dat toonde hoe betrokken ze erop was.
Ter ontspanning breide ze, maakte ze graag puzzels en ze fietste vele kilometers. Tot op het laatst kwam er vaak een lach op haar gezicht als je bij haar was. Ze was blij met bezoek van haar kinderen of kleinkinderen of een oude bekende van het dorp. Maar ergens was haar lach ook wel een masker, vertelden de kinderen. Ze had altijd in dienst van haar man gestaan, had zich altijd aan hem aangepast, en dat was niet altijd makkelijk geweest. Maar ze zou nooit iets delen over wat er vanbinnen in haar omging. Dat ging verscholen achter die lach. Niet voor niets hebben haar kinderen onder andere deze regels op de kaart gezet: Nooit klagend, nooit vragend, haar lasten in stilte dragend.
Haar geloof heeft haar steun gegeven. In de afscheidsdienst lazen we de trouwtekst van Lina en Maarten uit Spreuken 3:5-7 waarin onder andere staat: Vertrouw op de Here met uw ganse hart. En: Ken Hem in al uw wegen. Lina ging haar levensweg niet alleen. Het moet Gods liefde geweest zijn die haar kracht gaf het vol te houden in moeilijke tijden. Toen in het Gasthuis de dementie steeds meer vat op haar kreeg, en ze geen gesprekken meer kon voeren, kon ze nog wél zingen. Tijdens pastorale bezoekjes zong ik oude bekende liederen met haar: ‘De Heer is mijn herder’, en ook: ‘Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand.’ In het vertrouwen dat de hand van de Heer er ook was toen ze grens van de dood overging, hebben we haar losgelaten. We wensen haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen en ieder die haar mist nogmaals troost en liefde toe.
Joëlle Kooman
|
